Szkło ultrabiałe to rodzaj ultraprzezroczystego szkła o niskiej zawartości żelaza, znanego również jako szkło niskożelazowe, szkło bezbarwne, szkło o wysokiej przejrzystości. Zawartość żelaza w jego składzie nie przekracza 150 ppm, a przepuszczalność światła może osiągnąć ponad 92%. Jako nowy materiał, szkło ultrabiałe ma szerokie perspektywy zastosowania w przemyśle fotowoltaicznym, w luksusowych samochodach, luksusowych budynkach, luksusowych budynkach ogrodniczych i luksusowych meblach.
1. Klasyfikacja szkła ultrabiałego:
Ze względu na różne procesy można je podzielić na ultrabiałe szkło kalandrowane i ultrabiałe szkło float.
(1) ultrabiałe szkło kalandrowane: ultrabiałe szkło wytwarzane w procesie kalandrowania można podzielić na ultrabiałe szkło kalandrowane solarne (szkło podłoża solarnego) i ultrabiałe przezroczyste szkło płaskie.
Zalety: ultrabiałe szkło kalandrowane charakteryzuje się wysoką przepuszczalnością światła słonecznego, niskim współczynnikiem absorpcji, wysokim współczynnikiem odbicia, wysoką intensywnością, odpornością na promieniowanie ultrafioletowe bez zmniejszania przepuszczalności i innymi cechami.
(2) Ultrabiałe szkło float: Ultrabiałe szkło produkowane w technologii float to nowy rodzaj wysokiej jakości szkła o wysokiej jakości i wielofunkcyjności. Charakteryzuje się połyskiem i przezroczystością, wysoką jakością i elegancją, i jest znane jako „kryształowy książę” w rodzinie szkła.
Zalety: przezroczystość, przepuszczalność światła, wytrzymałość, płaskość i szybkość samodetonacji ultrabiałego szkła float są lepsze niż zwykłego szkła. Ponadto może być ono również wykorzystywane do produkcji cienkowarstwowych baterii, które są tańsze niż polikrystaliczne ogniwa krzemowe, a także nadaje się do budowy ścian zewnętrznych.
Głównymi surowcami do produkcji ultrabiałego szkła są: piasek kwarcowy, skaleń, dolomit, wapień, ciężkie alkalia, wodorotlenek glinu, sól glauberska, piroantymonian sodu i trójtlenek antymonu.
Czas publikacji: 13 grudnia 2019 r.