De meeste hydrogenatiekatalysatoren gebruiken aluminiumoxide als katalysatordrager. Ten eerste heeft aluminiumoxide een hoog ontstekingspunt en een hoog smeltpunt, wat aangeeft dat het een soort vuurvast oxide is. Dit zorgt ervoor dat de sterk gedispergeerde, kleine deeltjes van het katalysatormateriaal van elkaar gescheiden blijven, waardoor aggregatie of sintering van de katalysatordrager wordt voorkomen. Ten tweede bestaat aluminiumoxide in een breed temperatuurbereik en zorgt het ervoor dat de interne structuur onder hoge temperaturen stabiel blijft, zelfs bij een herschikking van de kristallen. Het is slijtvast en heeft goede warmteoverdrachtseigenschappen. Bovendien heeft aluminiumoxide zure en alkalische centra aan het oppervlak, waardoor het in een alkalisch medium kan reageren als een zuur en in een zuur medium als een alkali. Aluminiumoxide als katalysatordrager heeft daarom een ondersteunend en verdunnend effect op de dispersie van edelmetalen en zorgt ervoor dat de verdeling van het metaal aan het oppervlak stabiel blijft in metastabiele, kleine korrels. Het is nog belangrijker dat aluminiumoxide, met zijn hoge porositeit en vele opslagcapaciteit, oxiden vormt en holtes achterlaat. Hierdoor kunnen katalytische componenten in de interne ruimte worden gefixeerd, wat gunstig is voor de hydrogenatie. De reactanten verspreiden zich naar het actieve centrum en de producten verlaten het actieve centrum. Dit alles toont aan dat aluminiumoxide een uitstekende katalysatordrager is.
Geplaatst op: 26 april 2020