Chemisch aluminiumoxide is er in verschillende soorten. Volgens de industrienorm YS/ton 619-2007 voor non-ferrometalen "Type en merknaam chemisch aluminiumoxide" wordt het, afhankelijk van de chemische samenstelling, onderverdeeld in 5 categorieën: aluminiumhydroxide, speciaal aluminiumoxide, quasi-dun aluminiumoxide, zeoliet en calciumaluminaatcement.
Tegenwoordig worden ook polyaluminiumchloride, natriumsilicaat, fluoridezout en andere aluminiumzouten, natriumaluminaat, gallium en galliumverbindingen, een deel van de aluminiumoxidekeramiek en korundvuurvaste materialen tot de categorie chemisch aluminiumoxide gerekend.
In 1910 produceerde en verkocht Alcoa 's werelds eerste partij gecalcineerd aluminiumoxide, de grondstof voor de productie van witte korund schuurmiddelen.
Chemisch aluminiumoxide kenmerkt zich door een grote verscheidenheid aan producten, een hoge toegevoegde waarde, een hoog technisch gehalte, brede en groeiende toepassingsgebieden, een relatief stabiele prijs en milieuvriendelijkheid. Daarom is het uitgegroeid tot een zeer belangrijke tak van de aluminiumindustrie.
Veel landen wereldwijd hebben fors geïnvesteerd in de ontwikkeling van de chemische aluminiumoxide-industrie. Alcoa was ooit 's werelds grootste producent van chemische aluminiumoxide, met 24 productievestigingen verspreid over alle belangrijke landen en regio's, en produceerde meer dan 220 varianten met een jaarlijkse productie van meer dan 1000.000 ton. In 2007 werd de productie van chemische aluminiumoxide overgedragen aan het Nederlandse bedrijf Anmai.
Japan is een wereldmacht op het gebied van chemische aluminiumoxideproductie en -consumptie. De productie bedraagt ongeveer 1000 kJ (2012 ton) en blijft gestaag stijgen. Japan heeft de grootste variëteit aan aluminiumoxide ter wereld. Hoewel Japan geen metallurgisch aluminiumoxide produceert, heeft het wel een grootschalige, geserialiseerde en technologisch geavanceerde chemische productie gerealiseerd, gericht op milieubescherming en kostenrationalisatie. Naast de binnenlandse vraag wordt 25% van de productie geëxporteerd. Meer dan 85% van de chemische aluminiumoxideproductie in Japan is afkomstig van Sumitomo Chemical Industry, Showa Denko en Japan Light Metals.
Rond 1940 werd er in de Verenigde Staten, Japan en Europa op grote schaal onderzoek gedaan naar de chemische productie van aluminiumoxide. In de jaren zeventig vond er in sommige ontwikkelde industrielanden in het buitenland een grote ontwikkeling plaats.
Volgens de statistieken van de internationale aluminiumindustrie bedroeg de totale productie van aluminiumoxide in westerse landen in 1975 ongeveer 20.344 ton, waarvan 1.699 ton chemisch aluminiumoxide, goed voor 8,3% van de totale productie. In 2000 bedroeg de totale wereldwijde productie van aluminiumoxide ongeveer 51.200 ton, terwijl de productie van chemisch aluminiumoxide 4.800 ton bedroeg, goed voor 9,4% van de totale productie. In 2008 bedroeg de wereldwijde productie van metallurgisch aluminiumoxide 60.496 ton en chemisch aluminiumoxide 4.638 ton, goed voor 7,12% van de totale productie. In 2012 bedroeg de totale wereldwijde productie van aluminiumoxide 95.705 ton, waarvan 8.580 ton chemisch aluminiumoxide, goed voor 9% van de totale productie. Van 2008 tot 2012 bedroeg de gemiddelde jaarlijkse groei De groei van de wereldwijde productie van chemisch aluminiumoxide bedroeg 16,6%, ongeveer 11 procentpunten hoger dan de gemiddelde jaarlijkse groei van primair aluminium.
De Chinese chemische aluminiumoxide-industrie kwam relatief laat op gang. Rond 1961 ontwikkelde de aluminiumfabriek van Shandong (nu bekend als Shandong Aluminum Industry Co., Ltd.) als eerste laagnatriumaluminiumoxide om het tekort aan grondstoffen in de elektronica-industrie op te lossen. Daarmee begon het bedrijf met onderzoek, ontwikkeling en productie van chemisch aluminiumoxide in China.
In de jaren zeventig ontwikkelde en produceerde de aluminiumfabriek van Shandong, het Zhengzhou Light Metal Research Institute en andere industrieën, om te voldoen aan de vraag naar chemisch aluminiumoxide in de aardolie-, chemische, vuurvaste materialen-, keramiek-, farmaceutische, milieubeschermings-, wapen-, ruimtevaart- en andere industrieën, geactiveerd aluminiumoxide, een middel voor de verwijdering van arseenfluoride uit aluminiumoxide, aluminiumhydroxide met een laag ijzergehalte, zeer zuiver aluminiumoxide, keramiek met alfa-Al2O3 en aluminiumoxide dat met een spuitcoating werd behandeld, evenals 24 andere nieuwe producten.
In de jaren tachtig maakte de Chinese productie van chemisch aluminiumoxide een periode van snelle ontwikkeling door, met de voortdurende introductie van nieuwe producten. Bedrijven zoals het Zhengzhou Light Metal Research Institute, Shandong Aluminum Industry Co., Ltd. en China Great Wall Aluminum Industry Co., Ltd. bouwden zo'n zestig speciale productielijnen voor aluminiumoxide. Daarnaast richtten diverse grote aluminiumoxidebedrijven in de regio een reeks particuliere productielijnen op voor chemisch aluminiumoxide, waar ze met behulp van binnenlandse of geïmporteerde grondstoffen een verscheidenheid aan chemische aluminiumoxideproducten produceerden.
China is een grote producent van aluminiumoxide en maakt gebruik van meer productietechnologie dan welk ander land ook. Het is gemakkelijk om via technologische aanpassingen een aftakking te maken voor de chemische productie van aluminiumoxide, met name aluminiumhydroxide dat via een sinterproces wordt geproduceerd en een hoge natuurlijke witheid heeft.
Na meer dan 50 jaar ontwikkeling heeft de Chinese chemische aluminiumindustrie een aanzienlijke invloed op de binnenlandse en buitenlandse markten. Aluminiumhydroxidevulstoffen en andere producten zijn ook internationaal goed bekend.
Vergeleken met de Verenigde Staten, Duitsland en Japan, vertoont de Chinese chemische aluminiumproductie echter een grote achterstand op het gebied van productkwaliteit, variëteit en productieschaal. De fundamentele reden hiervoor is de relatief achterstand in productietechnologie en -apparatuur, het gebrek aan fundamenteel theoretisch onderzoek naar productie en toepassing, de zwakke innovatiecapaciteit en de ontoereikende marktontwikkeling.
Geplaatst op: 02-03-2020