Een van de eerste stappen die gemeentelijke waterleveranciers nemen om water gereed te maken voor distributie, is het zo helder en vrij van deeltjes mogelijk maken. Om dit te bereiken, wordt het water behandeld met aluminiumsulfaat, beter bekend als aluin, dat als vlokmiddel dient. Ruw water bevat vaak kleine zwevende deeltjes die moeilijk door een filter te verwijderen zijn. Aluin zorgt ervoor dat deze deeltjes samenklonteren, waardoor ze kunnen bezinken of gemakkelijk door een filter kunnen worden tegengehouden.
Gewoonlijk wordt een mengsel van water met 48 procent filteraluin in het ruwe inkomende water geïnjecteerd met een concentratie van 18 tot 24 delen per miljoen. De aluin bevordert de coagulatie van fijne deeltjes, wat helpt bij het oplossen van kleur- en troebelheidsproblemen. Als het proces voldoende tijd krijgt om in te werken en correct wordt toegepast, corrigeert het niet alleen problemen in het water, maar zorgt het er ook voor dat het grootste deel van het aluminium dat in het proces is gebruikt, wordt verwijderd.
Hoewel er vaak bezorgdheid is geuit over de veiligheid van waterbehandeling met aluminium, is er geen bewijs dat aluminium in water, of het nu afkomstig is van het aluminiumsulfaat dat bij de behandeling wordt gebruikt of van andere bronnen, een gezondheidsrisico vormt.
De meeste aluminiuminname is afkomstig van aluminium dat van nature voorkomt in voedingsmiddelen, aluminium dat gebruikt wordt in voedselverpakkingen en van producten zoals deodorants en vaccins.
Er zijn verschillende primaire coagulanten die in een waterzuiveringsinstallatie gebruikt kunnen worden. Een van de oudste, en nog steeds meest gebruikte, is aluminiumsulfaat, ook wel bekend als aluin. Aluin is verkrijgbaar in vloeibare vorm met een concentratie van 8,3%, of in droge vorm met een concentratie van 17%. Wanneer aluin aan water wordt toegevoegd, reageert het met het water en ontstaan er positief geladen ionen.
Coagulatie/flocculatie is een proces dat wordt gebruikt om troebelheid, kleur en bepaalde bacteriën uit water te verwijderen. In de flashmix-kamer worden chemicaliën aan het water toegevoegd en gedurende minder dan een minuut krachtig gemengd. Deze coagulanten bestaan uit primaire coagulanten en/of coagulatiehulpmiddelen. Vervolgens wordt het water in het flocculatiebekken gedurende 30 tot 45 minuten zachtjes geroerd, zodat de chemicaliën de tijd krijgen om in te werken en de vlokvorming te bevorderen. De vlokken bezinken vervolgens in het sedimentatiebekken.
Coagulatie verwijdert colloïden en zwevende deeltjes uit het water. Deze deeltjes hebben een negatieve lading, waardoor de positief geladen coagulatiemiddelen ze neutraliseren tijdens de coagulatie. Vervolgens worden de deeltjes tijdens de flocculatie door van der Waalskrachten samengebracht, waardoor vlokken ontstaan. Het coagulatie-/flocculatieproces wordt beïnvloed door pH, zouten, alkaliteit, troebelheid, temperatuur, menging en de gebruikte coagulatiemiddelen.
Aluminiumsulfaat wordt veel gebruikt als vlokmiddel in waterzuiveringsinstallaties in ontwikkelingslanden. Het is ook ruim verkrijgbaar in ontwikkelingslanden, verkocht in blokken van zachte, witte steen, en wordt over het algemeen aluin genoemd. Er zijn verschillende manieren om aluin als vlokmiddel te gebruiken, waaronder het vermalen tot poeder voordat het aan water wordt toegevoegd, roeren en afgieten, of het roeren van de hele steen gedurende enkele seconden in het water en wachten tot de vaste stoffen bezinken. De voordelen van aluin zijn dat het ruim verkrijgbaar is, bewezen effectief is in het verminderen van troebelheid en goedkoop is. Het nadeel van aluin is dat de benodigde dosering onvoorspelbaar varieert. Laboratoriumonderzoek heeft aangetoond dat aluin effectief is in het verminderen van troebelheid en de chloorbehoefte.
Geplaatst op: 14 april 2020