ជំហានមួយក្នុងចំណោមជំហានដំបូងៗជាច្រើនដែលអ្នកផ្គត់ផ្គង់ទឹកក្រុងប្រើដើម្បីរៀបចំទឹកសម្រាប់ចែកចាយគឺធ្វើឱ្យវាថ្លា និងគ្មានភាគល្អិតតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ដើម្បីសម្រេចបាននូវគោលដៅនេះ ទឹកត្រូវបានព្យាបាលដោយអាលុយមីញ៉ូមស៊ុលហ្វាត ដែលជាទូទៅត្រូវបានគេហៅថា alum ដែលដើរតួជាសារធាតុ flocculent។ ទឹកឆៅច្រើនតែផ្ទុកភាគល្អិតតូចៗដែលពិបាកសម្រាប់តម្រងក្នុងការចាប់។ Alum បណ្តាលឱ្យពួកវាជាប់គ្នា ដើម្បីឱ្យពួកវាអាចរលាយចេញពីទឹក ឬងាយជាប់ដោយតម្រង។
ជាធម្មតា ល្បាយទឹកដែលមានសារធាតុអាលុយមីញ៉ូមចម្រោះ ៤៨ ភាគរយត្រូវបានចាក់ចូលទៅក្នុងទឹកឆៅចូលក្នុងអត្រាពី ១៨ ទៅ ២៤ ផ្នែកក្នុងមួយលាន។ សារធាតុអាលុយមីញ៉ូមជំរុញការកកនៃភាគល្អិតល្អិតៗ ដែលជួយដោះស្រាយបញ្ហាពណ៌ ក៏ដូចជាភាពច្របូកច្របល់។ ប្រសិនបើដំណើរការនេះត្រូវបានផ្តល់ពេលវេលាគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីដំណើរការ និងត្រូវបានអនុវត្តឱ្យបានត្រឹមត្រូវ វាមិនត្រឹមតែកែតម្រូវបញ្ហានៅក្នុងទឹកប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែវាថែមទាំងនាំឱ្យយកអាលុយមីញ៉ូមភាគច្រើនដែលប្រើក្នុងដំណើរការចេញទៀតផង។
ទោះបីជាការព្រួយបារម្ភអំពីសុវត្ថិភាពនៃការកែច្នៃទឹកជាមួយអាលុយមីញ៉ូមត្រូវបានលើកឡើងជាញឹកញាប់ក៏ដោយ ក៏មិនមានភស្តុតាងណាមួយដែលបង្ហាញថាអាលុយមីញ៉ូមនៅក្នុងទឹក មិនថាវាមកពីអាលុយមីញ៉ូមស៊ុលហ្វាតដែលប្រើក្នុងការព្យាបាល ឬមកពីប្រភពផ្សេងទៀត គឺជាបញ្ហាសុខភាពនោះទេ។
ការទទួលទានអាលុយមីញ៉ូមភាគច្រើនគឺមកពីអាលុយមីញ៉ូមដែលកើតឡើងដោយធម្មជាតិនៅក្នុងអាហារ អាលុយមីញ៉ូមដែលប្រើក្នុងការវេចខ្ចប់អាហារ និងពីផលិតផលដូចជាថ្នាំបំបាត់ក្លិន និងវ៉ាក់សាំង។
មានសារធាតុកកឈាមបឋមជាច្រើនប្រភេទដែលអាចប្រើក្នុងរោងចក្រប្រព្រឹត្តកម្មទឹក។ សារធាតុមួយក្នុងចំណោមសារធាតុដំបូងបំផុត និងនៅតែត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយបំផុត គឺអាលុយមីញ៉ូមស៊ុលហ្វាត ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ផងដែរថាជាសារធាតុ alum។ សារធាតុ alum អាចទិញបានក្នុងទម្រង់រាវជាមួយនឹងកំហាប់ 8.3% ឬក្នុងទម្រង់ស្ងួតជាមួយនឹងកំហាប់ 17%។ នៅពេលដែលសារធាតុ alum ត្រូវបានបន្ថែមទៅក្នុងទឹក វាមានប្រតិកម្មជាមួយទឹក ហើយបណ្តាលឱ្យមានអ៊ីយ៉ុងដែលមានបន្ទុកវិជ្ជមាន។
ការកក/ការប្រមូលផ្តុំសារធាតុរាវ គឺជាដំណើរការមួយដែលប្រើដើម្បីយកភាពច្របូកច្របល់ ពណ៌ និងបាក់តេរីមួយចំនួនចេញពីទឹក។ នៅក្នុងបន្ទប់លាយពន្លឺ សារធាតុគីមីត្រូវបានបន្ថែមទៅក្នុងទឹក ហើយលាយបញ្ចូលគ្នាយ៉ាងខ្លាំងក្លាក្នុងរយៈពេលតិចជាងមួយនាទី។ សារធាតុប្រមូលផ្តុំសារធាតុរាវទាំងនេះមានសារធាតុប្រមូលផ្តុំសារធាតុរាវបឋម និង/ឬសារធាតុជំនួយការប្រមូលផ្តុំសារធាតុរាវ។ បន្ទាប់មក នៅក្នុងអាងប្រមូលផ្តុំសារធាតុរាវ ទឹកត្រូវបានកូរថ្នមៗរយៈពេល 30 ទៅ 45 នាទី ដើម្បីផ្តល់ពេលវេលាឱ្យសារធាតុគីមីធ្វើសកម្មភាព និងដើម្បីជំរុញការបង្កើតសារធាតុរាវ។ បន្ទាប់មកសារធាតុរាវនឹងតាំងទីលំនៅក្នុងអាងដីល្បាប់។
ការកកឈាមយកសារធាតុកូឡាជែន និងសារធាតុរឹងដែលព្យួរចេញពីទឹក។ ភាគល្អិតទាំងនេះមានបន្ទុកអវិជ្ជមាន ដូច្នេះសារធាតុគីមីកកឈាមដែលមានបន្ទុកវិជ្ជមានធ្វើឱ្យពួកវាអព្យាក្រឹតក្នុងអំឡុងពេលកកឈាម។ បន្ទាប់មក ក្នុងអំឡុងពេលកកឈាម ភាគល្អិតត្រូវបានទាញចូលគ្នាដោយកម្លាំងវ៉ាន់ឌឺវ៉ាល់ បង្កើតជាដុំឈាម។ ដំណើរការកកឈាម/កកឈាមត្រូវបានប៉ះពាល់ដោយ pH អំបិល អាល់កាឡាំង ភាពច្របូកច្របល់ សីតុណ្ហភាព ការលាយ និងសារធាតុគីមីកកឈាម។
អាលុយមីញ៉ូមស៊ុលហ្វាតត្រូវបានគេប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយជាសារធាតុធ្វើឲ្យកកនៅក្នុងរោងចក្រប្រព្រឹត្តកម្មទឹកនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍។ វាក៏មានលក់យ៉ាងទូលំទូលាយនៅក្នុងប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ផងដែរ ដែលត្រូវបានលក់ជាដុំថ្មពណ៌សទន់ៗ ហើយជាទូទៅត្រូវបានគេហៅថា alum។ មានវិធីជាច្រើនដើម្បីប្រើ alum ជាសារធាតុធ្វើឲ្យកក រួមទាំងការកំទេចវាទៅជាម្សៅមុនពេលបន្ថែមវាទៅក្នុងទឹក កូរ និងច្រោះ ឬកូរថ្មទាំងមូលក្នុងទឹករយៈពេលពីរបីវិនាទី ហើយរង់ចាំឲ្យសារធាតុរឹងរលាយ។ អត្ថប្រយោជន៍នៃ alum គឺថាវាមានលក់យ៉ាងទូលំទូលាយ ត្រូវបានបញ្ជាក់ថាអាចកាត់បន្ថយភាពច្របូកច្របល់ និងមានតម្លៃថោក។ គុណវិបត្តិនៃ alum គឺថាកម្រិតថ្នាំចាំបាច់ប្រែប្រួលមិនអាចទាយទុកជាមុនបាន។ ការសិក្សាមន្ទីរពិសោធន៍បានបង្ហាញថា alum មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការកាត់បន្ថយភាពច្របូកច្របល់ និងតម្រូវការក្លរីន។
ពេលវេលាបង្ហោះ៖ ថ្ងៃទី ១៤ ខែមេសា ឆ្នាំ ២០២០