Χρήση: στην παραγωγή υδροξειδίου του αργιλίου. Το υδροξείδιο του αργιλίου της εφεύρεσης θρυμματίζεται με ατμό στους 120 έως 250°C, το μείγμα συμπυκνώνεται και πήζει για να ληφθεί ένα υδατικό εναιώρημα με περιεκτικότητα σε στερεά από 50 έως 300 g/l και οξείδιο του νατρίου στην υγρή φάση από 0,05 – 5 g/l. Υδατικό εναιώρημα εισάγεται σε ένα υπερκορεσμένο διάλυμα αργιλικού άλατος, υποβάλλοντας το λαμβανόμενο εκχύλισμα σε ανάδευση, διαχωρίζοντας το διαχωρισμένο υδροξείδιο του αργιλίου από το μητρικό υγρό και πλένοντας. 1 Cp f-κρύσταλλοι, 1 Il., πίνακας 1.

Η εφεύρεση αφορά την παραγωγή υδροξειδίου του αργιλίου και συγκεκριμένα την παραγωγή λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου από υδατικά διαλύματα αργιλικού νατρίου.

Μια μέθοδος λήψης λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου [1] στην οποία η διαδικασία διεξάγεται σε δύο στάδια. Στο πρώτο στάδιο, το διάλυμα αργιλικού άλατος εξουδετερώνεται με υδροχλωρικό οξύ και το προκύπτον υδροξείδιο του αργιλίου χρησιμοποιείται ως αποσύνθεση σπόρων υπερκορεσμένου διαλύματος αργιλικού άλατος, αποσύνθεση στο δεύτερο στάδιο. Ως αποτέλεσμα, το υδροξείδιο του αργιλίου με τη δομή υδραργιλίτη, το οποίο χρησιμοποιείται για διάφορους σκοπούς, για παράδειγμα για την εξουδετέρωση καυστικού διαλύματος αργιλικού αλκαλίου. Το προκύπτον υδροξείδιο του αργιλίου χαρακτηρίζεται από υψηλή διασπορά και άμορφη δομή των σωματιδίων, γεγονός που υποδηλώνει την υψηλή δραστικότητα σπόρων του στην αποσύνθεση των διαλυμάτων αργιλικού άλατος.

Ωστόσο, αυτή η μέθοδος παρασκευής των σπόρων είναι δυνατή μόνο όταν χρησιμοποιούνται ειδικά παρασκευασμένα διαλύματα αργιλικού άλατος που δεν περιέχουν ακαθαρσίες. Διαφορετικά, το προκύπτον υδροξείδιο του αργιλίου απορροφά ακαθαρσίες από το διάλυμα και η δραστικότητα των σπόρων μειώνεται. Επιπλέον, με την εφαρμογή αυτής της μεθόδου, λόγω των χαμηλών ταχυτήτων καθίζησης και φιλτραρίσματος, το υδροξείδιο του αργιλίου των σπόρων διοχετεύεται στο δεύτερο στάδιο με τη μορφή εναιωρήματος. Σε αυτήν την περίπτωση, όλα τα άλατα που σχηματίζονται στο πρώτο στάδιο πέφτουν στο δεύτερο στάδιο, μολύνοντας το πρωτογενές προϊόν και κυκλοφορώντας στη σφαίρα των διαλυμάτων παραγωγής.

Η πιο κοντινή στην εφεύρεση τεχνική ουσία και το επιτευχθέν αποτέλεσμα είναι μια μέθοδος λήψης λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου ως σπόρου, η οποία χρησιμοποιεί υδροξείδιο του αργιλίου, αλεσμένο σε μια συγκεκριμένη επιφάνεια, μεγαλύτερη ή ίση με 1 m2.²/g, ενώ ο σπόρος εισάγεται σε διάλυμα αργιλικού άλατος σε ποσότητα τέτοια ώστε η συνολική επιφάνεια να είναι χαμηλή, χημικά ασφαλής και επομένως η δραστικότητα του σπόρου να είναι χαμηλή, γεγονός που απαιτεί τη χρήση σημαντικών ποσοτήτων σπόρου και υψηλού ενεργειακού κόστους για την παρασκευή του.

Η βάση της εφεύρεσης είναι η ανάπτυξη μιας μεθόδου παρασκευής του υδροξειδίου του αργιλίου σε μορφή σπόρων, η οποία εξασφαλίζει την υψηλή δραστικότητα του σπόρου και τη χημική καθαρότητά του, γεγονός που τελικά οδηγεί σε μειωμένη κατανάλωση υλικών και ενεργειακών πόρων.

Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιείται η μέθοδος παραγωγής υδροξειδίου του αργιλίου, η οποία περιλαμβάνει την άλεση του υδροξειδίου του αργιλίου των σπόρων, την ανάμειξη των θρυμματισμένων σπόρων με υπερκορεσμένο διάλυμα και την εκχύλιση του προκύπτοντος εναιωρήματος με ανάδευση, τη θρυμματισμένη υδροξείδιο του αργιλίου των σπόρων με ατμό στους 120-250°C.^γιαΓ. συμπυκνωμένο μείγμα profilebuy με το υδατικό εναιώρημα λήψης που περιέχει 50-300 kg/m³κονιοποιημένο υδροξείδιο του αργιλίου, το οποίο χρησιμοποιείται ως σπόρος.

Η κατάλληλη περιεκτικότητα σε οξείδιο του νατρίου στην υγρή φάση του εναιωρήματος πρέπει να διατηρείται εντός 0,05 έως 5 g/L.

Άλεση υδροξειδίου του αργιλίου με ατμό στους 120-250^γιαΠαρέχει την απόκτηση χημικά καθαρού υδροξειδίου του αργιλίου υψηλής δραστικότητας σπόρων. Διερευνήστε τον αριθμό των ρωγμών, των ρωγμών και των προεξοχών, οι οποίες έχουν άμορφη δομή.

Η καθορισμένη επιφανειακή δομή καθορίζει την υψηλή δραστικότητα σποράς του όταν χρησιμοποιείται υδροξείδιο του αργιλίου ως σπορά.

Το μέγιστο αποτέλεσμα επιτυγχάνεται όταν η θερμοκρασία ατμού στον θάλαμο άλεσης είναι 120-250^γιαC.

Όταν η θερμοκρασία πέσει κάτω από τους 120 βαθμούς^γιαΜε τη χημική δραστηριότητα της επιφάνειας του θρυμματισμένου υδροξειδίου του αργιλίου να είναι η ίδια όπως και με άλλες μεθόδους λείανσης.

Η θερμοκρασία ανεβαίνει πάνω από 250^γιαΠρακτικά δεν αυξάνει τη χημική δραστηριότητα της επιφάνειας, ωστόσο, το κόστος θερμικής ενέργειας κατά την προετοιμασία των σπόρων αυξάνεται.

Όταν η περιεκτικότητα σε στερεά στο υδατικό εναιώρημα που λαμβάνεται μετά τη συμπύκνωση του μείγματος παραφιλίας, η μέγιστη δραστικότητα του εναιωρήματος σπόρων είναι 50-300 g/l.

Η μείωση της περιεκτικότητας σε στερεά στο εναιώρημα κάτω από 50 g/l πρακτικά δεν επηρεάζει την καθαρή του δραστικότητα, αλλά κατά τη διαδικασία εισάγει σημαντική ποσότητα νερού, η οποία απαιτεί πρόσθετο κόστος για την εξάτμισή του.

Η αύξηση της συγκέντρωσης στερεών σε αιώρημα στο νερό πάνω από 300 g/l της γυμνής της δραστικότητας μειώνεται. Αυτό προκαλείται από τη μείωση του x που είναι ένας τύπος οξέος-βάσης.

Η περιεκτικότητα σε οξείδιο του νατρίου στην υγρή φάση του υδατικού εναιωρήματος στην περιοχή των 0,05-5 g/l παρέχει τη μέγιστη δραστικότητα σποράς του.

Το κατώτερο όριο συγκέντρωσης περιορίζεται από την περιεκτικότητα σε ενδοκρυσταλλικό υδροξείδιο του αργιλίου πλυμένο με αλκάλια, που έρχεται σε άλεση.

Όταν η συγκέντρωση οξειδίου του νατρίου υπερβαίνει τα 5 g/l, η δραστικότητα του εναιωρήματος των σπόρων μειώνεται λόγω της διάλυσης των άμορφων δομών της επιφάνειας των σπόρων.

Η προτεινόμενη μέθοδος παραγωγής υδροξειδίου του αργιλίου πραγματοποιείται με τη χρήση εξοπλισμού που κατασκευάζεται και χρησιμοποιείται σε οικιακές εγκαταστάσεις: μύλος jet τύπου ES-06, SP-1, κ.λπ.

Στον μύλο άλεσης με jet drill, η άλεση πραγματοποιείται χωρίς τη χρήση μέσων άλεσης, χρησιμοποιώντας την αρχή του καπνιζόμενου υλικού κατά τη σύγκρουση των σωματιδίων. Η χρήση μύλων jet drill είναι απαραίτητη για να διασφαλιστούν οι προτεινόμενες παράμετροι της διαδικασίας και να επιτευχθεί το απαιτούμενο τεχνικό αποτέλεσμα.

Το βόριο που περιέχει παρέχει ψύξη στους ανθρώπους που ρέουν. Ψύξη του παραγόμενου νερού. Όταν αυτός ο ατμός συμπυκνώνεται και σχηματίζει ένα εναιώρημα υδροξειδίου του αργιλίου σε νερό, το οποίο μετά τη συμπύκνωση χρησιμοποιείται στην Κέα.

Το υδροξείδιο του αργιλίου από τη χοάνη 1 μέσω ενός κοχλία 2 τροφοδοτείται στον επιταχυνόμενο σωλήνα jet milling 3. Οι σωλήνες επιτάχυνσης του υδροξειδίου του αργιλίου επιταχύνουν την τάση ατμών. Τα σωματίδια που συγκρούονται συγκρούονται, θρυμματίζονται και αποβάλλονται με ατμό σε έναν φυγοκεντρικό διαχωριστή 4. Τα μεγάλα σωματίδια επιστρέφουν στον μύλο Dorisol και θρυμματίζονται στο επιθυμητό μέγεθος σωματιδίων και αποθηκεύονται στο σύστημα συλλογής σκόνης 5. Το ρεύμα Paraphilias ψύχεται, συμπυκνώνεται, το υδατικό εναιώρημα 6 συμπυκνώνεται στον πυκνωτή 7, αναμιγνύεται με υπερκορεσμένο διάλυμα αργιλικού άλατος 8 και εισέρχεται στον αντιδραστήρα 9, ο οποίος διατηρείται υπό ανάδευση. Μετά το μούλιασμα, το υδροξείδιο του αργιλίου διαχωρίζεται από το μητρικό υγρό στο φίλτρο 10, πλένεται και αποστέλλεται στον καταναλωτή.

Η σύγκριση δεδομένων από πολλαπλά πειράματα υποδηλώνει ότι η άλεση υδροξειδίου του αργιλίου στον ατμό του μύλου με jet στους 120-250^γιαΜε την επακόλουθη χρήση του υδατικού εναιωρήματος κονιοποιημένου υλικού που περιέχει 50-300 g/l στερεό ως σπόρο, βελτιώνεται η αποτελεσματικότητα της διαδικασίας και η ποιότητα του τελικού προϊόντος λόγω της παραγωγής χημικά καθαρού σπόρου, υψηλής δραστικότητας σπόρου.

Βιομηχανικό Prime p 1 kg υδροξειδίου του αργιλίου με μέσο μέγεθος κρυστάλλων 40 μm κονιοποιημένος ατμός σε εργαστηριακό μύλο jet. Η θερμοκρασία του ατμού στην είσοδο του μύλου jet ήταν 160^γιαΜε πίεση 7 MPa. Η θερμοκρασία στον θάλαμο άλεσης 140^γιαΓ. το μέσο μέγεθος των κρυστάλλων μετά την άλεση στα 2,0 μm.

Το κονιοποιημένο υδροξείδιο του αργιλίου, που παρασκευάζεται με τη μορφή μείγματος παραφιλίας, συγκρατείται σε μεμβράνη τύπου μεμβράνης που περιέχει βόριο. Η συμπύκνωση του ατμού που παράγεται από το κρύο νερό σε νερό που περιέχει βόριο. Μετά τη συμπύκνωση, οι άνθρωποι που ρέουν έλαβαν 10 λίτρα εναιωρήματος που περιείχε 100 g/l κονιοποιημένου υδροξειδίου του αργιλίου και 0,4 g/l οξειδίου του νατρίου στην υγρή φάση.

0,04 l υδατικού εναιωρήματος αναμειγνύεται με 1 λίτρο διαλύματος αργιλικού άλατος που περιέχει, g/l: Na₂O_ku130,9; Αl₂O₃137,2; Να₂CO₃20,3; NaCl 12,2; Na₂SO₄5,4· οργανικός άνθρακας (Corg.) 12,4. Το προκύπτον εναιώρημα τοποθετείται σε αντιδραστήρα και διατηρείται υπό ανάδευση στους 55°C.^γιαC για 24 ώρες

Ο βαθμός αποσύνθεσης του διαλύματος αργιλικού άλατος ήταν 50,2% της ποσότητας παραγωγής υδροξειδίου του αργιλίου 109,4, το μέσο μέγεθος των κρυστάλλων στο ίζημα ήταν 3,6 μm, η περιεκτικότητα σε ακαθαρσίες στο υδροξείδιο του αργιλίου, Na₂O 0,42; Fe₂O₃0,021; SiO₂0,018.

Τα αποτελέσματα των πειραμάτων εντός των προτεινόμενων καθεστώτων, βέλτιστα και πέραν του C, επιτυγχάνουν την απόδοση της αποσύνθεσης σε θερμοκρασία στον θάλαμο άλεσης 120-250^γιαΜε την περιεκτικότητα του θρυμματισμένου υδροξειδίου του αργιλίου στο υδατικό εναιώρημα να είναι 50-300 g/l και την περιεκτικότητα του οξειδίου του νατρίου στην υγρή φάση του υδατικού εναιωρήματος να είναι 0,05-5 g/L.

1. Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΛΟΥΜΙΝΙΟΥ, που περιλαμβάνει την άλεση του υδροξειδίου του αργιλίου των βλαστών, την ανάμειξη του θρυμματισμένου υδροξειδίου του αργιλίου των βλαστών από ένα υπερκορεσμένο διάλυμα αργιλικού, την παλαίωση του προκύπτοντος εναιωρήματος με ανάδευση, την απελευθέρωση του υδροξειδίου του αργιλίου από το μητρικό υγρό και την πλύση, η οποία χαρακτηρίζεται από το ότι η άλεση του υδροξειδίου του αργιλίου πραγματοποιείται με ατμό στους 120-250°C.^oΜε το ληφθέν προφίλ, το εναιώρημα συμπυκνώνεται και πήζει για να ληφθεί ένα υδατικό εναιώρημα με περιεκτικότητα σε στερεά από 50 έως 300 g/l και εισάγεται στο υπερκορεσμένο διάλυμα.

2. Η μέθοδος σύμφωνα με τη σελ. 1, που χαρακτηρίζεται από το ότι η περιεκτικότητα σε οξείδιο του νατρίου στην υγρή φάση του υδατικού εναιωρήματος διατηρείται εντός του εύρους από 0,05 έως 5,0 g/L.