Οι διάφορες ουσίες που χρησιμοποιούνται για την παρασκευή συμπλόκων γυαλιού αναφέρονται συλλογικά ως πρώτες ύλες γυαλιού. Η κύρια πρώτη ύλη αναφέρεται στην πρώτη ύλη που εισάγει διάφορα οξείδια στο γυαλί για να σχηματίσει το κύριο σώμα της γυάλινης δομής, η οποία καθορίζει τις βασικές φυσικές και χημικές ιδιότητες του γυαλιού. Οι κύριες πρώτες ύλες είναι χαλαζιακή άμμος, άστριος, ασβεστόλιθος, δολομίτης, ανθρακικό νάτριο και ούτω καθεξής. Αυτές οι πρώτες ύλες παρέχονται γενικά σε σκόνη προς το παρόν. (1) πρώτες ύλες πυριτίας οι κύριες πρώτες ύλες πυριτίας είναι η πυριτική άμμος (επίσης γνωστή ως χαλαζιακή άμμος), η οποία μπορεί να χωριστεί σε φυσική πυριτική άμμο και επεξεργασμένη πυριτική άμμο ανάλογα με την υπάρχουσα φυσική της κατάσταση. Λόγω της πολυπλοκότητας της διαδικασίας σχηματισμού της, η χημική σύνθεση της φυσικής πυριτικής άμμου συχνά κυμαίνεται σημαντικά, αλλά η κατανομή μεγέθους των σωματιδίων της είναι σχετικά ομοιόμορφη. Για την ποιότητα της φυσικής πυριτικής άμμου, πρέπει να δοθεί προσοχή στον έλεγχο της χημικής σύνθεσης, της διακύμανσης της σύνθεσης και του ορυκτού βάρους του πυρίμαχου υλικού. Η χημική σύνθεση ελέγχει κυρίως την περιεκτικότητα σε Fez 03 και ταξινομείται και χρησιμοποιείται ανάλογα με την ποιότητά του. Η ποιοτική ταξινόμηση της πυριτικής άμμου παρατίθεται στον πίνακα 2-16.2) επεξεργασία πυριτικής άμμου (επεξεργασία πυριτικής άμμου σε χαλαζιακό βράχο ή ψαμμίτη με μια συγκεκριμένη διαδικασία επεξεργασίας και παραγωγής πυριτικών πρώτων υλών. Επειδή η καθαρότητα του χαλαζίτη ή ψαμμίτη είναι γενικά υψηλότερη, η περιεκτικότητα σε ακαθαρσίες είναι μικρότερη και σταθερή, η ποιότητα της πυριτικής άμμου που παράγεται με την επεξεργασία είναι υψηλότερη και σταθερή. Ωστόσο, από το χαλαζίτη ή ψαμμίτη μέχρι την διαθέσιμη πυριτική άμμο με ένα ορισμένο μέγεθος κόκκων, είναι δύσκολο να ελεγχθεί το μέγεθος των κόκκων, επομένως το κόστος είναι υψηλό. Η πυριτική άμμος γενικά επεξεργάζεται με υγρή μέθοδο, με μια ορισμένη περιεκτικότητα σε υγρασία. Η πυριτική άμμος είναι το πιο δύσκολο υλικό για τήξη. Το μέγεθος των σωματιδίων, η κατανομή του μεγέθους των σωματιδίων και το σχήμα των σωματιδίων έχουν σημαντικές επιπτώσεις στην ανάμειξη, την τήξη και την ομογενοποίηση του σύνθετου υλικού. Η μείωση του μεγέθους των σωματιδίων είναι ευεργετική για την τήξη του γυαλιού, αλλά όσο λεπτότερο τόσο το καλύτερο. Η σκόνη πυριτικής άμμου θα υπάρχει λόγω του συμπλέγματος, υπάρχει κοκκώδες κενό σε μεγάλο αριθμό μικροφυσαλίδων που προκαλούνται από τη δυσκολία τήξης, Ταυτόχρονα, η παρουσία σκόνης πυριτικής άμμου μπορεί να είναι πρόωρη και η παρτίδα υλικών όπως νάτριο, ασβέστιο, μαγνήσιο σε αντίδραση για να δημιουργήσει πρωτογενή πυκνότητα τήγματος, ιξώδες, εύκολη αιτία στρώματος υλικού κλιβάνου στην ιεραρχία, προκαλώντας άλλες πυρίμαχες πρώτες ύλες στην παρτίδα. Το σχήμα των κόκκων άμμου είναι καλύτερο με το γωνιακό σχήμα, επειδή το γωνιακό σχήμα της επιφάνειας είναι μεγάλο και οι ευκαιρίες επαφής με τη ροή, κατά τη διαδικασία ανάμειξης, η μεταφορά δεν είναι εύκολη στη στρώση. Η πυριτική άμμος πρέπει να ελέγχεται και να γίνεται δεκτή στην περιοχή εξόρυξης. Η περιεκτικότητα σε υγρασία της πυριτικής άμμου πρέπει να ελέγχεται κάτω από 8% κατά την παραγωγή του μεταλλεύματος και κάτω από 5% όταν η άμμος φορτώνεται στο εργαστήριο. Η τιμή διακύμανσης υγρασίας είναι 0,4%. Ο Πίνακας 2-17 δείχνει τις απαιτήσεις ποιότητας των πυριτικών πρώτων υλών. (2) η περιεκτικότητα του A12 03 στο συνηθισμένο γυαλί φιαλών είναι γενικά 2,0% ~ 5,0%. Τα γυάλινα μπουκάλια υψηλής ποιότητας A12 03 αποτελούνται κυρίως από αλουμίνα και υδροξείδιο του αργιλίου για να πιάσουν, αλλά η απαίτηση ποιότητας του γυαλιού δοχείων και του έγχρωμου γυαλιού είναι χαμηλότερη, μπορεί επίσης να επιλέξει να χρησιμοποιήσει άστριο νατρίου, άστριο καλίου ή άστριο ασβεστίου για να τραβήξει τη χρήση του θεαματικού άστρου A120 3 ταυτόχρονα, τα μέρη του άστρου Naz O ή K2 O μπορούν να αντικαταστήσουν μέρος της ανθρακικής σόδας, είναι πλεονεκτικό για το σύστημα τήξης γυαλιού. Ωστόσο, η περιεκτικότητα σε σίδηρο γενικά στον άστριο είναι υψηλότερη, το Fe2 O3 είναι λιγότερο από 0,1% από πολύ λίγα, επομένως μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο για γενικό γυαλί φιαλών και κονσερβών και δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για γυαλί φιαλών και κονσερβών υψηλότερης ποιότητας. Ο άστριος ανάλογα με τη διαφορετική χημική του σύνθεση μπορεί να χωριστεί σε τέσσερις είδη καλιούχου άστριου, νατριούχου άστριου, ασβεστιούχου άστριου, βαριούχου άστριου. Στη φύση, υπάρχουν λίγες μεμονωμένες αποθέσεις των τεσσάρων άστρων, οι περισσότερες από τις οποίες αναμειγνύονται με άλλα ορυκτά σε διαφορετικές αναλογίες. Ο Πίνακας 2-18 παραθέτει τις απαιτήσεις ποιότητας για τα υλικά άστριου. (3) Το Na20, η πρώτη ύλη του οξειδίου του νατρίου, είναι μια καλή ροή για το γυαλί. Επομένως, η περιεκτικότητα σε Na20 στη χημική σύνθεση των γυάλινων φιαλών και κουτιών σχετίζεται στενά με τις συνθήκες τήξης του γυαλιού, οι οποίες σήμερα κυμαίνονται κυρίως στην περιοχή του 14% ~ 16%. Το Na2O στο γυαλί των φιαλών εισάγεται κυρίως από ανθρακικό νάτριο. Το ανθρακικό νάτριο είναι ένα είδος χημικής πρώτης ύλης, με κύριο συστατικό το NazCO3. Το ανθρακικό νάτριο διαιρείται σε κρυσταλλικό ανθρακικό νάτριο (Na2C03·10H20) και πυρωμένο ανθρακικό νάτριο (NazCO3). Το μεγαλύτερο μέρος της ανθρακικής σόδας που χρησιμοποιείται στη βιομηχανία γυαλιού είναι πυρωμένη σόδα χωρίς κρυσταλλικό νερό που παρασκευάζεται με τη μέθοδο αμμωνιακού αλκαλίου. Η πυρωμένη σόδα είναι μια λευκή σκόνη, εύκολα διαλυτή στο νερό, εύκολα απορροφά το νερό στον αέρα και υγροποιείται, συσσωματώνεται και πρέπει να αποθηκεύεται σε ξηρή αποθήκη. Η σόδα είναι ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες που επηρεάζουν το κόστος του γυαλιού. Τα βαριά αλκάλια πρέπει να προτιμώνται για το γυαλί μπουκαλιών. Σε σύγκριση με τα ελαφρά αλκάλια, τα βαριά αλκάλια έχουν καλή χαλαρότητα, υγροσκοπικότητα, λιγότερη τάση ιπτάμενης και στρωματοποίησης, γεγονός που μπορεί να βελτιώσει την ομοιομορφία και την ταχύτητα τήξης της ένωσης. Αλλά τα πολύ παχύρρευστα σωματίδια ανθρακικής σόδας δεν μπορούν να συνεργαστούν αποτελεσματικά με άλλα πυρίμαχα υλικά στο υλικό για να βοηθήσουν ομοιόμορφα στην επίδραση σύντηξης, θα έχουν ως αποτέλεσμα ανομοιομορφία με το ίδιο το μείγμα, επηρεάζοντας την ποιότητα της τήξης και της διαύγασης του γυαλιού, επομένως, κατάλληλο εύρος μεγέθους σωματιδίων 0,22 ~ 0,42 mm. Η χρήση ανθρακικού νατρίου για μεγάλο χρονικό διάστημα, που συχνά περιέχει 5% ~ 8% νερό, θα πρέπει να προσδιορίζει έγκαιρα την υγρασία. Η πτητικότητα του ανθρακικού νατρίου κατά την τήξη του γυαλιού είναι 0,5% ~ 3,2%. Το πυρωμένο ανθρακικό νατρίου συχνά περιέχει μια μικρή ποσότητα Nacl, επειδή το Cl είναι πολύ δραστικό, η διάβρωση των πυρίμαχων υλικών είναι πολύ σοβαρή. Η ποσότητα ανθρακικού νατρίου είναι μεγάλη και η συσσώρευση Cl στο διάλυμα γυαλιού έχει πρόσφατα προσελκύσει την προσοχή της βιομηχανίας. (4) ο ρόλος του οξειδίου του καλίου (K20) στο γυαλί είναι παρόμοιος με αυτόν του Na20. Στην παραγωγή γυαλιού για μπουκάλια και κουτιά, μια μικρή ποσότητα K20 χρησιμοποιείται για να αντικαταστήσει ένα μικρό μέρος του Na20, το οποίο μπορεί να αυξήσει τον δείκτη διάθλασης του γυαλιού και να βελτιώσει τη στιλπνότητα και τη διαπερατότητα των προϊόντων. Η χημική σταθερότητα δύο αλκαλικών οξειδίων στο γυαλί είναι καλύτερη από αυτή ενός μόνο αλκαλικού οξειδίου. Στην αναλογία των δύο, υπάρχει ένα βέλτιστο σημείο, το φαινόμενο. Φαινόμενο μικτής βάσης. Η επίδραση του K20 στον συντελεστή θερμικής διαστολής του γυαλιού είναι μεγαλύτερη από αυτή του Na20. Επομένως, κατά την αντικατάσταση μέρους του Na20 με K20, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η επίδραση στον συντελεστή θερμικής διαστολής του γυαλιού. Το K20 στο γυαλί φιαλών εισάγεται γενικά με πύρωση ανθρακικού καλίου. Όταν το ανθρακικό κάλιο λιώνει σε γυαλί, η απώλεια πτητικών ουσιών του K20 είναι περίπου 12% της μάζας του. Οι απαιτήσεις ποιότητας για το ανθρακικό κάλιο είναι: K2C03 λιγότερο από 96%, na2040,2%, KCI+K2S04 43,5%, αδιάλυτο στο νερό < 0,3%, νερό -3%. Η τιμή του καλίου είναι υψηλότερη από το ανθρακικό νάτριο, επειδή αυτό, εκτός από το γυαλί μπουκαλιών και κονσερβών ειδικής απαίτησης, τα περισσότερα γυαλιά μπουκαλιών και κονσερβών δεν χρησιμοποιούν κάλιο για να αντλήσουν απευθείας οξείδιο του καλίου, αλλά λαμβάνουν οξείδιο του καλίου με άστριο. (5) Η εισαγωγή πρώτης ύλης οξειδίου του ασβεστίου (CaO) στο γυαλί είναι ο κύριος ρόλος του σταθεροποιητή, δηλαδή, αυξάνει τη χημική σταθερότητα και τη μηχανική αντοχή του γυαλιού, αλλά όταν η περιεκτικότητα είναι πολύ υψηλή, μπορεί να αυξήσει την τάση κρυστάλλωσης του γυαλιού και να κάνει εύκολο το γυαλί να γίνει εύθραυστο. Η περιεκτικότητα σε Cao στο συνηθισμένο γυαλί μπουκαλιών είναι 7% ~ 11%, γενικά όχι περισσότερο από 12,5%. Το Cao σε υψηλή θερμοκρασία μπορεί να μειώσει το ιξώδες του γυαλιού, να προωθήσει την τήξη και τη διαύγαση του. το γυαλί, αλλά όταν η θερμοκρασία πέφτει, το ιξώδες αυξάνεται πολύ γρήγορα, καθιστώντας δύσκολη τη χύτευση, επομένως, η περιεκτικότητα σε Cao στο γυαλί, εκτός από την εξέταση της επίδρασης του Cao στις ιδιότητες του γυαλιού, θα πρέπει επίσης να λαμβάνεται υπόψη η μέθοδος χύτευσης γυαλιού και άλλοι παράγοντες. Το γυαλί με υψηλό σχήμα Cao πρέπει να εισάγεται γρήγορα στον κλίβανο ανόπτησης, διαφορετικά το προϊόν είναι εύκολο να σκάσει. Κατά την τήξη γυαλιού νατρίου-ασβεστίου, είναι καλύτερο να προσεγγίζεται το 21 με Na0Ca0. Οι κύριες πρώτες ύλες που χρησιμοποιούνται στο γυαλί σε βάζο είναι ο ασβεστόλιθος, ο ασβεστίτης και η κιμωλία. Ο ασβεστόλιθος που περιέχει Fez 03 σε ποσοστό 40,015% χρησιμοποιείται στην παραγωγή σκευών και λευκών υλικών. Ο ασβεστόλιθος που περιέχει Fez 03 σε ποσοστό μικρότερο από 0,04% χρησιμοποιείται στην παραγωγή χρωματισμένου γυαλιού. Η περιεκτικότητα σε νερό του ασβεστόλιθου πρέπει να ελέγχεται σε ποσοστό μικρότερο του 1%. Όταν η σύνθεση του γυαλιού απαιτεί πολύ αυστηρή περιεκτικότητα σε οξείδιο του σιδήρου, μπορεί να αντικατασταθεί από ασβεστίτη, ο οποίος είναι πολύ καθαρότερος από τον ασβεστόλιθο, αλλά και πολύ πιο ακριβός. (6) Η ποσότητα οξειδίου του μαγνησίου (Mgo) στη χημική σύνθεση των γυάλινων φιαλών και κουτιών είναι γενικά μικρότερη από 2%. Όταν χρησιμοποιείται μερικό Mgo για την αντικατάσταση του μερικού CaO, μπορεί να αυξηθεί το ιξώδες όταν το υαλώδες υγρό βρίσκεται σε υψηλή θερμοκρασία, μπορεί να επιβραδύνει την ταχύτητα σκλήρυνσης του υαλοειδούς, επιβραδύνοντας το φύλο, βελτιώνοντας την ιδιότητα του σχήματος του υαλοειδούς και μειώνοντας την τάση κρυστάλλωσής του. Το ασβέστιο, το μαγνήσιο και το οξείδιο αλκαλικών γαιών 2 σθένους μπορούν να βελτιώσουν τη χημική σταθερότητα του υαλοειδούς, αποτρέποντας την πτώση του προϊόντος σε υγρό περιβάλλον για μεγάλο χρονικό διάστημα. Φαινόμενο ωιδίου. Γενικά, η ποσότητα αντικατάστασης πρέπει να ελέγχεται κάτω από 3%, ενώ η ποσότητα αντικατάστασης είναι μεγαλύτερη από 3%, γεγονός που θα επηρεάσει την τήξη και τον σχηματισμό του γυαλιού. Παλαιότερα πιστεύαμε ότι ο δολομίτης και ο ασβεστόλιθος έχουν λεπτά σωματίδια που λιώνουν, αλλά με την εμβάθυνση της έρευνας σχετικά με τον μηχανισμό υψηλής... Σε θερμοκρασία παρτίδας γυαλιού, θα βρεθεί προσρόφηση σωματιδίων δολομίτη γύρω από τα μεγάλα σωματίδια πυριτίας, εμποδίζοντας την άμμο να συμμετάσχει στην αντίδραση, ενώ τα χονδρότερα σωματίδια ασβεστόλιθου στην αρχή της αντίδρασης πυριτικού άλατος δεν διαβρέχονται από την πρωτογενή φάση, το πρωτογενές υγρό μπορεί ομαλά να διαπεράσει τα κενά μεταξύ του δολομίτη μεγάλου κόκκου, του ασβεστόλιθου, της πυριτικής άμμου για διαβροχή που περιβάλλεται, αυξάνοντας περαιτέρω τον ρυθμό αντίδρασης πυριτικού άλατος. Ωστόσο, στο μεταγενέστερο στάδιο, τα αέρια που απελευθερώνονται από την ταχεία αποσύνθεση και τήξη τους ευνοούν τη διαύγαση και την ομογενοποίηση του υγρού γυαλιού. Διαπιστώνεται ότι όταν τα σωματίδια των δύο αυξάνονται στα 2,5 mm, οι ιδιότητες τήξης και διαύγασης του γυαλιού βελτιώνονται σημαντικά και όταν το μέγεθος των σωματιδίων είναι μεγαλύτερο από 3 mm, οι ιδιότητες τήξης και διαύγασης του γυαλιού μειώνονται σημαντικά. Επομένως, το ανώτερο όριο των σωματιδίων δολομίτη και ασβεστόλιθου θα πρέπει να ελέγχεται εντός ενός ορισμένου εύρους. Προς το παρόν, η χρήση δολομίτη με μεγαλύτερους κόκκους, ασβεστόλιθου, είναι μια τάση. Στην πραγματική παραγωγή, κατά τον υπολογισμό του τύπου γυαλιού, ο δολομίτης χρησιμοποιείται για την εισαγωγή Mgo και το ανεπαρκές μέρος του Cao συμπληρώνεται με ασβεστόλιθο ή ασβεστίτη. Εάν η σύνθεση γυαλιού δεν περιέχει Cao, ο δολομίτης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προσέλκυση Mgo στο γυαλί, θα πρέπει να επιλεγεί ανθρακικό μαγνήσιο για την προσέλκυση Mg0. Οι απαιτήσεις ποιότητας για τον δολομίτη είναι Mg0≥20%, Cao < 32%, Fe2O3 < 0,15%. (7) Η εισαγωγή πρώτης ύλης οξειδίου του βαρίου (Bao) στον ρόλο του γυαλιού και του Cao και του Mgo είναι βασικά η ίδια, αλλά το γυαλί που περιέχει βάριο και το γυαλί που περιέχει Cao, έχουν καλή λάμψη, πυκνότητα 'βαθμός είναι μεγάλο, γενικά στη σύνθεση γυαλιού μπουκαλιού χρώματος 0,5% ~ 1% Bao προκειμένου να βελτιωθεί η στιλπνότητα του γυαλιού. Το Bao μπορεί να επιταχύνει την τήξη, τη διαύγαση και την πρόληψη της κρυστάλλωσης του γυαλιού, αλλά όταν η δόση είναι πολύ μεγάλη, λόγω της εμφάνισης της αντίδρασης 2Ba0 1002 2Ba02, η διαύγαση του γυαλιού είναι δύσκολη και τα χωνευτήρια και τα πυρίμαχα υλικά έχουν μεγαλύτερη διάβρωση. Το φυσικό θειικό βάριο (BaS04) γνωστό ως βαρίτης, το BaS04 περιέχει μεγάλη ποσότητα διακυμάνσεων και η περιεκτικότητα σε ακαθαρσίες είναι επίσης μεγάλη, χρησιμοποιείται μόνο για την ποιότητα του γυαλιού, οι απαιτήσεις δεν είναι υψηλές. Το βιομηχανικό BaS04 χρησιμοποιείται κυρίως σε Οι αδιαφάνειες από φθόριο και το απομίμηση νεφρίτη σε γυαλί μπουκαλιών, με αποτέλεσμα το γυαλί να παράγει ένα σχετικά αδύναμο αποτέλεσμα αδιαφάνειας. Αλλά αυτό συμβαίνει όταν χρησιμοποιείτε υπερβολική ποσότητα. Ένα ποτήρι νερό, σε πυρίμαχα υλικά, χωνευτήριο, χύτευση και ποιότητα προϊόντος, προκαλεί μια σειρά από αρνητικές επιπτώσεις. Στην παραγωγή γυαλιού μπουκαλιών και κονσερβών, το Bao εισάγεται γενικά από βιομηχανικό ανθρακικό βάριο. Επιπλέον, οι πρώτες ύλες που περιέχουν βάριο έχουν μια ορισμένη τοξικότητα, κατά τη λειτουργία παρτίδας πρέπει να δοθεί προσοχή στην προστασία. Οι απαιτήσεις ποιότητας για το βιομηχανικό ανθρακικό βάριο είναι Bac03 97%, Fe2O3 40,1% και αδιάλυτο σε οξύ 3%.
Ώρα δημοσίευσης: 14 Απριλίου 2020