Χρήση: στην παραγωγή υδροξειδίου του αργιλίου. Ουσία: το υδροξείδιο του αργιλίου σε μορφή σπόρου θρυμματίζεται, αναμειγνύεται με διάλυμα αργιλικού άλατος. Το προκύπτον εναιώρημα επωάζεται με ανάδευση και υποβάλλεται σε επεξεργασία με διοξείδιο του άνθρακα. Διαχωρίζεται το υδροξείδιο του αργιλίου από το μητρικό υγρό. Το υδροξείδιο του αργιλίου πλένεται.
Η εφεύρεση αφορά την παραγωγή υδροξειδίου του αργιλίου.
Μέθοδος λήψης λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου [1] στην οποία η διαδικασία διεξάγεται σε δύο στάδια. Στο πρώτο στάδιο, το διάλυμα αργιλικού άλατος εξουδετερώνεται με υδροχλωρικό οξύ και το προκύπτον λεπτώς διασπαρμένο υδροξείδιο του αργιλίου χρησιμοποιείται ως αποσύνθεση σπόρων υπερκορεσμένου διαλύματος αργιλικού άλατος στο δεύτερο στάδιο.
Το μειονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι το υψηλό κόστος που προκαλείται από την εξουδετέρωση του καυστικού αλκαλίου από το οξύ, τη συσσώρευση ακαθαρσιών στα διαλύματα κ.λπ.
Πιο κοντά στην παρούσα εφεύρεση είναι μια μέθοδος [2] στην οποία για την παραγωγή λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου ως σπόρου χρησιμοποιείται κονιοποιημένο υδροξείδιο του αργιλίου.
Το μειονέκτημα αυτής της μεθόδου είναι η υψηλή wintopo λύση.
Στόχος της εφεύρεσης είναι η μείωση του μοναδιαίου κόστους ενέργειας αυξάνοντας την παραγωγή του λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου.
Η διαδικασία ενανθράκωσης, η οποία βασίζεται στην επεξεργασία διαλυμάτων αργιλικού άλατος με διοξείδιο του άνθρακα, χρησιμοποιείται ευρέως σε μονάδες αλουμίνας που λειτουργούν με πυροσυσσωμάτωση. Η χρήση ενανθράκωσης μπορεί να παρέχει υδροξείδιο υψηλής απόδοσης.
Το μέγεθος των κόκκων του υδροξειδίου του αργιλίου που λαμβάνεται κατά τη διαδικασία ενανθράκωσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη θερμοκρασία ενανθράκωσης και τη σύνθεση των διαλυμάτων αργιλικού άλατος (συγκέντρωση αλκαλίων και αλουμίνας).
Η γνωστή μέθοδος (Ελαφρά μέταλλα. 1937, Αρ. 10, Σ. 8-15) είναι η παραγωγή λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου με τη μέθοδο της ενανθράκωσης, συμπεριλαμβανομένης της επεξεργασίας διαλυμάτων αργιλικού υπερπυρόλυσης διοξειδίου του άνθρακα (συγκέντρωση 200 g/l) σε χαμηλές θερμοκρασίες (30γιαΝΤΟ).
Αν και αυτή η μέθοδος δίνει υψηλή απόδοση λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου, η χρήση της είναι πρακτικά αδύνατη λόγω τεχνικών δυσκολιών που προκύπτουν στα τελικά στάδια της διαδικασίας: το τμήμα της καθίζησης και του πλυσίματος.
Ωστόσο, όταν χρησιμοποιείται μια μέθοδος νιζο-κεντρικής ενανθράκωσης, η ενανθράκωση αποτυγχάνει.
Το μέγεθος των κόκκων του υδροξειδίου του αργιλίου που λαμβάνεται υπό αυτές τις συνθήκες, χαρακτηρίζεται από ανομοιόμορφη σύνθεση και υψηλή περιεκτικότητα σε χονδρόκοκκα σωματίδια.
Η εφεύρεση συνίσταται στο ότι στη μέθοδο παραγωγής λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου, που περιλαμβάνει την άλεση του αρχικού υδροξειδίου του αργιλίου, την ανάμειξή του με το διάλυμα αργιλικού άλατος, την παλαίωση του προκύπτοντος εναιωρήματος με ανάδευση, τον διαχωρισμό του υδροξειδίου του αργιλίου από το μητρικό υγρό και το πλύσιμο, πριν από τον διαχωρισμό του υδροξειδίου του αργιλίου από το μητρικό υγρό, το πολτό υποβάλλεται σε επεξεργασία με διοξείδιο του άνθρακα.
Μελέτες έχουν δείξει ότι κατά την επεξεργασία διαλυμάτων αργιλικού διοξειδίου του άνθρακα που περιέχουν σημαντικές ποσότητες στερεών, το μέγεθος των σωματιδίων είναι σχεδόν το ίδιο.
Κατά την παρασκευή του θρυμματισμένου σπόρου σε υπερκορεσμένο διάλυμα αργιλικού άλατος και την παλαίωση του προκύπτοντος εναιωρήματος με ανάδευση, παράγονται μεγάλες ποσότητες υδροξειδίου του αργιλίου υψηλής διασποράς. Ωστόσο, η απόδοση λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου χωρίς πρόσθετη επεξεργασία του εναιωρήματος είναι χαμηλή και εξαρτάται από τη συγκέντρωση καυστικού αλκαλίου στο διάλυμα: όσο υψηλότερη είναι η συγκέντρωση αλκαλίου, τόσο χαμηλότερη είναι η απόδοση.
Κατά την επεξεργασία διοξειδίου του άνθρακα, η αρχική εναιώρηση παρέχεται από την έξοδο υδροξειδίου του αργιλίου, η οποία είναι η ίδια όπως και κατά την επεξεργασία του εναιωρήματος μετά την προκαταρκτική έκθεση, ωστόσο, το μέγεθος των σωματιδίων του υδροξειδίου του αργιλίου αυξάνεται δραματικά.
Η μέθοδος μπορεί να υλοποιηθεί χρησιμοποιώντας το υπάρχον υλικό.
Η μέθοδος προτιμάται σε μονάδες αλουμίνας που βασίζονται σε ειδική τεχνολογία.
Η σύγκριση δεδομένων από πολλαπλά πειράματα υποδηλώνει ότι η επεξεργασία του ένυδρου πολτού που λαμβάνεται μετά την έκθεση του μείγματος διαλύματος αργιλικού άλατος και τεμαχισμένων σπόρων σε διοξείδιο του άνθρακα επιτρέπει την απόκτηση λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου και την εξασφάλιση υψηλής απόδοσης προϊόντος.
PRI me R 1. 0,02 kg υδροξειδίου του αργιλίου με μέσο μέγεθος 2,8 μm αναμίχθηκαν με 1 λίτρο διαλύματος αργιλικού άλατος που περιείχε, g/l: Na2CMOS 100,8; Al2O3107,4.
Το προκύπτον εναιώρημα διοχετεύτηκε στους 60°C.γιαΜε πάνω από 10 ώρες, το λεπτό υδροξείδιο του αργιλίου ήταν 40,4, το μέσο μέγεθος σωματιδίων στο ίζημα ήταν 3,6 μm. Η σύνθεση της υγρής φάσης του εναιωρήματος, μείγματος Noi, περιείχε περίπου 12,0 CO2.2Ο χρόνος επεξεργασίας είναι 6 ώρες μέχρι η υπολειμματική περιεκτικότητα οξειδίου του νατρίου στο διάλυμα μετά την επεξεργασία να είναι 5,6 g/L.
Το μέσο μέγεθος σωματιδίων στο ίζημα μετά την επεξεργασία είναι 4,8 μm. Η απόδοση υδροξειδίου του αργιλίου είναι 102,5.
PRI mme R 2. 0,02 kg υδροξειδίου του αργιλίου με μέσο μέγεθος 2,8 μm αναμίχθηκαν με 1 λίτρο διαλύματος αργιλικού άλατος και αμέσως (χωρίς έκθεση) υποβλήθηκαν σε επεξεργασία με διοξείδιο του άνθρακα. Η διάρκεια της επεξεργασίας και η συγκέντρωση του CO2σε ένα μείγμα αερίων παρόμοιο με το παράδειγμα 1.
Η παραγωγή υδροξειδίου του αργιλίου ήταν 103,1, με μέσο μέγεθος σωματιδίων στο ίζημα 30,4 μm.
Συνεπώς, η εφαρμογή της παραπάνω ακολουθίας λειτουργιών: ανάμειξη διαλύματος αργιλικού άλατος με θρυμματισμένο εκχύλισμα σπόρων, το προκύπτον εναιώρημα, ο πολτός ενανθράκωσης πριν από τον διαχωρισμό του υδροξειδίου του αργιλίου μπορεί να παρέχει υψηλή απόδοση λεπτού υδροξειδίου του αργιλίου.
ΜΕΘΟΔΟΣ παραγωγής ΛΕΠΤΟΥ ΥΔΡΟΞΕΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΑΡΓΙΛΙΟΥ, που περιλαμβάνει άλεση του αρχικού υδροξειδίου του αργιλίου, ανάμειξή του με το διάλυμα αργιλικού άλατος, γήρανση του προκύπτοντος εναιωρήματος με ανάδευση, διαχωρισμό του υδροξειδίου του αργιλίου από το μητρικό υγρό και πλύσιμο,
Ώρα δημοσίευσης: 09 Ιουλίου 2020