Aktivirani aluminijev oksid i molekularno sito, izgledaju slično (oba dolaze u obliku malih sfernih kuglica), obavljaju isti proces (adsorbiraju materijal na molekularnom nivou) i oba imaju regenerativna svojstva (materijal se može ponovo koristiti kada desikant dostigne kapacitet), a opet su to dva potpuno različita proizvoda. Dakle, pitanje je, sa toliko sličnosti, po čemu se razlikuju?
Ono od čega su napravljeni je dobra polazna tačka. Aktivirani aluminijev oksid je napravljen od aluminijevog oksida koji je vrlo porozan, dok je molekularno sito napravljeno od kristalnih metalnih aluminosilikata. To znači da se pore na molekularnom situ mogu oblikovati u specifične veličine, koje se najčešće vide kao 3A, 4A, 5A i 13X, dok pore aktiviranog aluminijevog oksida nemaju specifično izmjerene veličine. To znači da se molekularno sito može koristiti za odvajanje određenih molekula specifičnih veličina jedne od druge, na primjer za uklanjanje amonijaka iz tokova prirodnog plina.
Sa stanovišta primjene, evo kako se razlikuju. Aktivirani aluminijev oksid ima zaista snažan kapacitet adsorpcije vode, može adsorbovati mnogo više vode od molekularnog sita, što ga čini vrlo korisnim materijalom u zračnim kompresorima ili za određene primjene u preradi prirodnog plina. Izdržljivost materijala omogućava mu da izdrži veliki pritisak zajedno s visokim nivoom vlažnosti.
Aktivirani aluminijev oksid ne može adsorbovati veliki broj materijala ili odvojiti određene molekule jedne od drugih kao što to mogu molekularna sita, što ga čini neefikasnim u procesu poput dehidracije etanola. To je zato što bi aktivirani aluminijev oksid mogao adsorbovati i molekule etanola i vode, te stoga ne bi došlo do razdvajanja.
Molekularno sito možda neće moći adsorbirati toliko vode, ali ako trebate smanjiti količinu vode na vrlo nisku, do 0,1 ppm, molekularno sito bi bio vaš odabrani apsorbent jer je to nešto što drugi adsorbenti osim molekularnog sita nisu bili u stanju učiniti.
Molekularno sito se također može koristiti za odvajanje specifičnih molekula jednih od drugih, zbog prilagođavanja veličine njihovih pora. Na primjer, možete odvojiti vodu od etanola, te ugljikov dioksid, amonijak i veće ugljikovodike od tokova prirodnog plina, što je nešto što aktivirani aluminijev oksid ne može ili neće učiniti s istom efikasnošću.
Vrijeme objave: 05.08.2019.